25 november 2011, 13.00 uur
Rijdende Melkontvangst / Tank- en Silovervoer, Fonger Osinga >> 24 november 2011, 11.00 uur
Logistiek / geconditioneerd-
en distributievervoer,
Bart Broeksteeg >> 23 november 2011, 10.00 uur
Autotransport, Steffen Thijs >> 22 november 2011, 07.15 uur
Afvalstoffenvervoer,
Willy van den Einden >> 21 november 2011, 15.00 uur
Sierteeltvervoer, Ralf Min >> 18 november 2011, 12.30 uur
Koerier, Aad Blijleven >> 17 november 2011, 06.30 uur
Verhuizen, Paul Eikelhof >> 16 november 2011, 06.30 uur
Exceptioneel Transport,
Gerry de Rooy >> 15 november 2011, 12.00 uur
Expeditie Intermodaal Transport,
Rene van Berkel >> 14 november 2011, 05.00 uur
Zeecontainer Vervoer,
Rien Koornstra >> 11 november 2011, 04.00 uur
Veevervoer, Pedro van Loon >> 10 november 2011, 09.00 uur
Introductieblog, Frank Vester >>

Frank Vester, boekenschrijver, rijdt twee weken mee met enthousiaste werknemers in de sector transport en logistiek. Hij neemt een kijkje achter de schermen van deze dynamische bedrijfstak en zoekt naar het unieke verhaal achter deze bevlogen logistiekelingen. Wil je meekijken? Lees dan dagelijks zijn Blog!

SIERTEELTVERVOER, Ralf Min

Maandag 21 november 2011, 15.00 uur

Mijn gevoel zegt naar het hoge noorden, mijn systeem stuurt me naar het zuiden. Ik ga naar Helenaveen, op pad met Ralf Min. Voor de zekerheid bel ik vanuit de auto nog even om te checken of de afspraak inderdaad staat om drie uur ’s middags en niet om drie uur ’s nachts. Zou toch zomaar kunnen met een chauffeur die naar de bloemenveiling rijdt. Mijn navigatiesysteem laat me in de steek als ik moet kiezen tussen Venlo of Maastricht. Ik kies een van de laatst gebelde telefoonnummers. Geen idee welke chauffeur ik aan de bel krijg, maar ik vertrouw erop dat die het hele wegennet wel in zijn hoofd heeft. Rien Koornstra - die van het zeecontainertransport - wijst me de weg. Handig, zo’n heel nieuw netwerk, beter dan het beste stratenboek.




Om iets voor drieën meld ik me in het pittoreske Helenaveen, waar veel van de sierteeltchauffeurs Limburgs praten. Ik versta de helft. We zitten hier nog net in Noord-Brabant. Ralf Min (een echte Limburger) is chauffeur bij Jan Arts Transporten, als het even kan dan rijdt hij ’s nachts.





“Wie appelen vaart, appelen eet? Dus altijd verse bloemen in huis?” vraag ik Ralf. ”Soms een boeketje, maar die koop ik gewoon in de bloemenzaak. Het thuisfront verdient dat wel. Ik kan dit vak alleen maar uitoefenen omdat mijn vrouw thuis alles regelt, want ik ben er natuurlijk heel vaak niet.”

Zijn werkdag begint wanneer de meeste mensen naar huis gaan. We drinken eerst een kop koffie, om 16.00 uur loopt hij met zijn vrachtbrief naar zijn wagen en laadt lege karren. Dat is nog opletten ook, want niet iedere veiling maakt gebruik van dezelfde karren. Niet echt slim, denk ik hardop en ik krijg bijval van veel van zijn collega’s. Wat een rotherrie trouwens (die ratelende karren).






Op het eerste laadadres blijkt dat ook kwekers weleens de fout ingaan met de karrenkeuze. “Dat wordt gestandaardiseerd, maar voorlopig zit er nog verschil tussen Naaldwijk- en Aalsmeerkarren.” Ik maak me nuttig en zet de bloemen een op een over in de juiste kar. We rijden door naar het volgende adres - ook in Maasbree - en daarna pikt hij de aanhanger weer op. Die had hij tijdelijk losgekoppeld, zodat hij makkelijker op de eerste twee adressen kon komen. Het is inmiddels donker, maar de aanhanger is goed te zien, want met verlichting aan staat hij langs de landweg geparkeerd. Dat is wel zo veilig. Er wordt geladen bij enkele chrysantenkwekers. Soms komt de kweker een praatje maken, soms haalt Ralf de koelcel leeg zonder iemand te treffen. “We komen hier elke dag dus dat is een kwestie van vertrouwen.” Chrysanten, chrysanten en nog eens chrysanten. “Maar straks ook weer kerststerren en ander seizoenspul. Ik kan alles geconditioneerd vervoeren, maar met deze lading en deze buitentemperatuur is dat niet nodig.”